Friday, July 3, 2009

പൊഴിഞ്ഞു വീണ വാക ഇതളുകള്‍ ഞാനിന്നു കണ്ടു..ഇന്നലെ പുലര്ച്ചയോ , ഒരു പക്ഷെ അതിനു മുന്പത്തെ ദിവസങ്ങലിലെപ്പോഴോ പൊഴിഞ്ഞതാവാം ഇവ. ഒരിക്കലും ജീര്ണ്ണിക്കാത്ത സൌഹൃദത്തിന്റെ തിരുശേഷിപ്പിനെ ഓര്മ്മിപ്പിക്കുമാറ് അതെന്നെയും കാത്ത് ഈ വഴിയോരത്ത്...

11 comments:

മാറുന്ന മലയാളി said...

ഇന്നല്ലെങ്കില്‍ നാളെ അതും ജീര്‍ണ്ണീക്കും............

വീ കെ said...

ആരും ആരെയും കാത്തിരിക്കുന്നില്ല...
എല്ലാം ജീർണ്ണിച്ചേ തീരൂ....

കൊട്ടോട്ടിക്കാരന്‍... said...

സൌഹൃദങ്ങള്‍ ജീര്‍ണ്ണിയ്ക്കാതിരുന്നെങ്കില്‍...

Priya said...

മാറുന്ന മലയാളി , ശരിയാണു ഈ പൂക്കള്‍ ഒരിക്കല്‍ മണ്ണോടു ചേര്ന്നേക്കാം

പക്ഷെ വീ കെ , ബന്ധ്ങ്ങല്ക്ക് അങ്ങനെയങ്ങ് ജീര്ണ്ണിക്കാന്‍ആവുമൊ..ഇല്ല..

ൊട്ടോട്ടിക്കാരന്‍...സൌഹൃദങ്ങളും അങങനെ തന്നെ..

വരവൂരാൻ said...

ഒരിക്കലും ജീര്ണ്ണിക്കാത്ത സൌഹൃദത്തിന്റെ പൊഴിഞ്ഞു വീണ വാക ഇതളുകള്‍ ...

പൊഴിയാൻ പാടില്ലായിരുന്നു

ശ്രീ said...

:)

Priya said...
This comment has been removed by the author.
Priya said...

വരവൂര? പൊഴിയാന്‍ പാടില്ലായിരുന്നു..പക്ഷെ ഏതോ ഒരു കാറ്റില്‍....

ശ്രീ , thanks :)

വിജയലക്ഷ്മി said...

ശരിയാണ് ആ പൂക്കളുടെ അവസ്ഥ ...കാത്തിരിപ്പ് നമുക്ക് പ്രതീക്ഷകള്‍ നല്‍കുന്നു ..

Sureshkumar Punjhayil said...

mannil veena pookkalkku areyum kaathirikkanavillallo...!

Manoharam, Ashamsakal...!

nalkkanny said...

swhrithangal orikkalum jeernikkilla..